من آنگونه که بر تو مینمایم نیستم

به نام خدا
من آنگونه که بر تو می نمایم نیستم
آن را که تو میدانی و این، من نیستم
#شعر از خودم
بعضی وقت ها که با خودم فکر میکنم و نظر اطرافیانم درباره خودم رو بررسی میکنم میبینم که نظراتشون کمی غیرواقعی هست یعنی واقعا اینطوری که هستم نیستم...یعنی با اینکه ایجوریم، اینجوری مطلق نیستم ..جنبه های زندگی من و شما خیلی گستردست ولی متاسفانه ما افراد رو بر اساس یکی از جنبه هایی که در اون، فرد خیلی شاخص هست در ذهنمون به خاطر میسپاریم حالا شایدم واقعا اون جنبه از زندگی خیلی هم شاخص نباشه در زندگی اون فرد، ولی چون ما در اون لحظه و با اون شمایل اون فرد رو دیدیم اینطور در ذهنمون نشانه گذاریش میکنیم.
آقا حالا یه چیزی بگم دلیل خیلی از این عاشق شدن های ما هم همینه یعنی مثلا ما به یک سری ویژگی علاقه داریم خیلی زیاد علاقه داریم،مثلا ما به استادی که با آرامش به سوالاتمون جواب بده علاقه داریم ، یا به ویژگی تواضع و شوخ طبعی و احترام و مرتب بودن علاقه داریم.دختر ها ممکنه به پسری که اهل کار باشه و خداترس علاقه داشته باشند.....خببببب.
تا اینجا رو داشته باشیم ...حالا هر مصداقی که واسه این علایقشون در لحظه ای که باهاش مواجه میشن پیدا کنند بهش علاقه مند میشن... و یک علیه السلام پسوندش میذارن متاسفانه این ویژگی در حد اشدش در وجود من هست و من خیلی زود دل میسپارم البته مصداق های درستی دارم ولی آسیب میبینم تا مدتی..
به خاطر همین هم جدیدا میخوام کمی این دیدگاه خوشبینانه و مهربانانه به افراد رو کنار بذارم و با نگاه نقادانه با افراد و مسائل روبه رو بشم.
امیدوارم همه ما به خصوص دختران احساساتی گل من ،بتونیم بین احساساتمون و عقلانیت تعادل برقرار کنیم و مثل من اسمش رو خوش بین بودن نذاریم چون آسیب میبینیم.
تا نظرات بعدی استاد خدانگه دار.

شرحه شرحه های دل یک استاد...